Rechtspraak, mijn verhaal

"U hebt met uw oppositie heel het juridische apparaat tegen u in het harnas gejaagd", foei, zomaar een klacht indienen tegen de advocaat van uw ex vrouw bij zijn deken. Dat heb je er nu van. Denk er om hoor, ze (lees we) kennen elkaar allemaal hoor de rechters, de advocaten, de dekens, het personeel van de rechtbank en de leden van het hof van discipline in Den-Bosch, ze spreken elkaar haast dagelijks in de koffiekamer. Zo sprak de forensisch-deskundige mevrouw drs. L.C.M. Franck-Schaekens me acht jaar nadat mijn ex vrouw met ons kind van de ene op de andere dag ineens verdwenen waren me toe. Daarop antwoordde ik haar dat het dan toch niet erg professioneel van die rechter is om zijn persoonlijke appreciatie mee te laten wegen in plaats van het belang van het kind voorop te stellen en dat zij zich dan toch ook wel eens zou moeten gaan bezinnen over haar rol die zij hierin toegespeeld heeft gekregen. Dat kan mij niet schelen zei ze, ik werk mijn opdracht uit en het kan me niet schelen wie er betaalt, als er maar betaald wordt.

Nieuw: Lees onderaan de tekst van deze site eerst de uitspraak van de Deken en dan hoe De Raad voor Discipline die weerlegt en alsnog de klager in het gelijk stelt.

Wat daar aan vooraf ging:

Alle jaren had ik iedere handeling of gebeurtenis in mijn dagboek opgetekend. Het volgende is een kort uittreksel daarvan.

Jarenlang had ik een bloeiende onderneming en betaalde netjes zoals het hoort de belastingen en premies onder het motto; "geef de keizer het des keizers en de koning het des konings". Slechts een klein deel van dat bedrag over de jaren dat ik mijn bedrijf voerde mocht ik me als mijn eigendom toekennen, maar dat was wel voldoende om er aangenaam van te kunnen leven en er een prachtig herenhuis "op stand" van te kunnen kopen. In 1995 trouwde ik en precies een maand later werd onze zoon geboren. Het mooiste cadeau van mijn leven op mijn 47e jaar. We leefden zes jaar lang en gelukkig.

Toen ik op een kwade dag thuis kwam en trots meedeelde dat we ons volgens de laatste jaarrekening van de accountant op een bepaalde manier aangenaam vermogend mochten noemen was mijn vrouw van de ene op de andere dag verdwenen en rukte ons kind daarmee uit zijn vertrouwde bestaan. Het kind waar ik al die jaren heel mijn vrije tijd en al mijn liefde aan had gegeven. Hoewel ik na drie dagen precies wist waar ze zich in Limburg ophielden heb ik nooit de confrontatie gezocht, maar schriftelijk geprobeerd om desnoods via een psycholoog of het maatschappelijk werk weer tot elkaar te komen. Dat heb ik een jaar zo volgehouden en miste vooral mijn kind verschrikkelijk. Nooit enige reactie op gehad. Het kind had deze scheiding ook nooit begrepen, vond daar geen aansluiting en kon op de lagere school niet meekomen. Eerder was hij het best lerende kind van de klas geweest.

Het eerste bericht dat ik namens haar ontving was van mr. G.J.A.F. Beulen uit Landgraaf die mij een brief stuurde dat als ik nu maar even 150.000 Euro aan mijn ex vrouw zou willen gaan betalen, dan zou zijn cliënte wel mee willen gaan werken aan een omgangsregeling.

Tegen deze keiharde vorm van chantage- en in de wetenschap dat het omgangsrecht goed in de wet verankerd ligt diende ik een klacht in bij zijn deken in Maastricht de heer mr. E.P.C.M. Teeuwen. Die vond dat ongegrond "omdat de advocaat nu eenmaal grote vrijheid heeft om de belangen van zijn cliënten te behartigen" Het hof van discipline in Den-Bosch onder voorzitterschap van mr. G.B.J. Cattenbrock* vond dat ook en kapittelde me onomwonden waar ik het lef vandaan haalde om zomaar over de werkwijze van een advocaat van de tegenpartij een klacht in te dienen.
Eerder had mijn ex vrouw zich bij mr. A.B.C. Opregt* in Kerkrade vervoegd of hij de papieren bij de notaris in haar oude woonplaats in de randstad op wilde vragen om daarmee fijn de helft van de waarde van het huis en de onderneming te incasseren en met ons kind naar haar thuisland in de Balkan te verhuizen om daar als een prinsesje te gaan leven. Deze deelde haar na enig onderzoek mede dat ze onder huwelijkse voorwaarden "ijskoude uitsluiting" getrouwd was en daarom geen rechten kon laten gelden op het huis en ook het niet op het opgebouwde vermogen in een BV die niet op haar naam staat. Aan het verzoek om dan maar over de rug van ons kind mij een zo hoog mogelijke alimentatie af te persen werkte hij niet mee. Ze zijn er nog zulke advocaten.

Van het blijf-huis kreeg ze het adres van hun huisadvocaat mr. Beulen die daar op kosten van de belastingbetaler aan de keizer en de koning voor de komende tien jaren zich wel van een best inkomen verzekerd zou weten.

Na haar plotselinge vertrek met ons kind had ze al onze familieleden, vrienden en kennissen opgebeld met de mededeling dat zij wel weg moest gaan met het kind omdat ik haar en het kind jarenlang stelselmatig mishandelde. Het blijf-huis kende geen kritische benadering en daar zat zij dan rustig af te wachten tot de ruim gestelde alimentatie eens toegewezen zou worden om daarmee alsnog haar plannen uit te voeren.
Na een jaar waarin er met geen mogelijkheid een gesprek tot stand was gekomen met mijn ex vrouw, verkocht ik het huis, droeg mijn zaak "om niet" over wegens de economische dip in 1993 waardoor het bedrijf in dat jaar net geen winst of verlies maakte en emigreerde naar Frankrijk.

Onaangenaam geprikkeld door mijn klachten over hem zette meester Beulen heel zijn old-boy’s netwerk in Limburg tegen me in, 22 van de 27 berichten van "mijn" procureur mw.mr. F.H. Kuiper kwamen nooit aan, deze liet ze of maandenlang onder in haar bureau liggen, of stuurde die nog 8 maanden nadat mijn advocaatje mr. R. Kaya naar de andere kant van het land verhuisd was nog naar zijn oude adres toe, of faxte die mr. Kaya precies 24 uur voor dat er een zitting plaats vond toe. Niet haar facturen, die kwamen altijd wel op tijd en op het juiste adres aan (..). Voor de zitting waarin de echtscheiding werd uitgesproken in Maastricht en de volgende aldaar waarin de torenhoge alimentatie werd vastgelegd was ik nooit opgeroepen geweest zodat die volkomen achter mijn rug plaats hebben gevonden. De Rechter mr. S.Wendell*, kennelijk goede maatjes met mr. Beulen, scheen zomaar ongestoord zonder enig verweer of bericht van mij de echtscheiding uit te kunnen spreken en de alimentatiebetaling geheel tegen de regels in op uitsluitend de inkomstensuggesties van mij die mr. Beulen hem ter hand had gesteld, zonder één snipper papier van mijn accountant of belastingopgaven van mij, zo vast te kunnen leggen.

De enige bresjes die mijn advocaatje mr. Kaya in het Limburgse bastion wist te slaan ad grofweg 20.000 Euro over zoveel jaar was het verzoek van mij aan de rechter om De raad voor de Kinderbescherming een onderzoek in te laten stellen voor de toewijzing van de hoofdverblijfplaats van ons kind. Ach, fluitje van een cent moet mr. Beulen gedacht hebben, weinig kans voor een man alleen daar in Frankrijk, dat vangen we wel af en een omgangsregeling is nu eenmaal moeilijk helemaal tegen te houden. Ergo, hij adviseerde mijn ex vrouw om daar toch maar eens aan mee te gaan werken omdat ze daar anders later voor de rechter een slechte indruk mee zou maken. Tot het onderzoek van De Raad tot stand kwam zag ik mijn kind niet meer. Er waren daar wel via de advocaten afspraken voor vastgelegd, maar ik trof een paar keer na een dagreis niemand thuis aan en kon de ik volgende dag weer even alleen terugreis aanvangen.

De enige onpartijdige, onafhankelijke en deskundige instelling die ik de afgelopen jaren meegemaakt had was De Raad voor de Kinderbescherming in Maastricht. De psychologe daar had het manisch-depressieve karakter en de met verve aangenomen slachtofferrol van mijn ex vrouw goed door en ook dat het kind er zwaar onder leed. Van de beweerde mishandelingen werd geen spoor aangetroffen en omdat ik op eigen vermogen vroeg gepensioneerd was kon ik de dagelijkse zorg en aandacht voor het kind op me nemen, de kinderrechter volgde het advies van De Raad. Het kind dat geen woord sprak Frans sprak was na één jaar het best lerende kind van de school geworden. Zijn schoolhoofd, met alle respect voor die Franse boeren kinderen hier, ik maak het slechts om de paar jaar eens mee dat ik er één in de klas heb zitten die alle mogelijkheden heeft om later verder te studeren. Als ik de klas voor allen nieuwe informatie aandraag, dan is hij de eerste die het begrijpt.
Natuurlijk was ook de omgangsregeling goed vastgelegd, dus bracht ik hem iedere vakantie naar zijn moeder in Nederland. Toen heb ik meester Beulen pas goed leren kennen. Hij zag kans om juist op de dag dat ik het kind weer uit Nederland ophaalde, dus waarin ik eerst een volle dag in de auto zat en met hem een volle dag terug reed, een zitting te laten passeren in Maastricht dat ik me niet aan de omgangsregeling zou houden en aangezien ik daar niet verschenen was omdat de post me daarvoor te laat had bereikt wegens de kerstvakantie "bewees" hij dat daarmee om het later, toen mijn ex vrouw tegen de toekenning van de hoofdverblijfplaats bij mij in hoger beroep ging in weer het zelfde Den-Bosch, te gebruiken.

Het hoger beroep: Aangezien het kantoor van mr. Kaya met de paasvakantie gesloten was en precies daarin "mijn" procureur de uitnodiging voor de zitting er naar toe had gestuurd werd ik 24 uur van te voren door mr. Kaya gebeld. Toen moest ik nog een opvangadres voor het kind zorgen bij vrienden hier in de buurt, wachten tot hij van school kwam om dan ’s-Nachts naar Maastricht te rijden waar ik de volgende morgen precies op tijd aankwam omdat mr. Kaya er niet bij had verteld dat ik in Den-Bosch moest zijn. Toen ik daar twee uur later aankwam, was de zitting al gepasseerd en zag ik mr.Beulen met een dikke grijns op zijn gezicht het paleis verlaten.

Mr. Kaya had zonder mij nog wel bereikt dat de rechter mr. P.J.A.Th. van Teeffelen een onderzoek naar het wel en wee van het kind liet instellen bij het Franse ISS.

Tegen "mijn" procureur mw.mr. F.H. Kuiper diende ik een klacht in bij haar deken te Maastricht mw.mr. A.H. Odekerken-Holtkamp met alle berichten en data dat ze verzonden waren zwart-op-wit, plus kopieën van alle facturen die wel op tijd naar het juiste adres toegegaan waren. Mr. Kaya had mij dit allemaal bereidwillig ter hand gesteld. Ongegrond riep ze uit en weer volgde mr. Cattenbrock*, mr. Fackthür* en mw.mr. Leiphsijs-Doorzon* van het hof van discipline in Den-Bosch dat omdat de procureurse éénmaal "sorry" had geschreven.

Een paar maanden later werd ik wel correct en tijdig opgeroepen en deze keer door een procureur in Den-Bosch. Volgens mr. Kaya had de procureur in Maastricht die alle voorgaande oproepen had "verzorgd" helemaal niets met het gerechtshof in Den-Bosch te maken gehad, maar toch was zij daar in Maastricht er die voorlaatste keer in Den-Bosch nog voor opgetreden. In de zitting waar het ISS-rapport ter sprake zou komen had mr. Van Teeffelen ook een maatschapplijk werker van De Raad uitgenodigd. Het ISS-rapport was zondermeer positief. Het kind was goed geïntegreerd, de school had verklaard dat hij zich ook daar goed ontwikkelde en het verbaasde de onderzoeker dat het kind na vier maanden in Frankrijk al zo goed Frans sprak. Tussen meester Beulen en meester Van Teeffelen ontspon zich een ouw-jongens-krentenbrood sfeertje in de zaal. Zelden zo’n kort flutrapportje gezien, vindt u ook niet mijnheer Van Teeffelen? Zo ging dat een uur op die manier voort. De maatschappijlijk werker werd uitgenodigd om zijn zegje te doen en die zei dat het advies van De Raad goed had uitgepakt. Daarna werd hem, mij- en mijn advocaat de mond gesnoerd en "bewees" mr. Beulen met de uitspraak van de rechtbank te Maastricht dat ik omgangsregeling niet had uitgevoerd.

Foei! Bulderde mééster in de rechten kinderrechter Van Teeffelen door de zaal. U tracht alsmaar uw gelijk te halen door op De Raad en dat flutrapportje van het ISS terug te vallen, maar ik heb u wel door hoor! Verder vind ik dat u als maar slechte dingen over uw ex vrouw zit te verkondigen die al zoveel jaar onder u geleden heeft. Foei, ik leg daarom MEDIATION op om de verhouding tussen u en uw vrouw in het belang van het kind te verbeteren. En, ik zal ter zijner tijd ook uw kind zelf wel eens willen horen! Uh, eens even kijken….. dat wordt bij mevrouw mr. A.P.G. Leijnse-Kolk in Vlaardingen.
Kort daarna ontving ik de beschikking waarin ik 3.000 Euro op voorschot aan zijn Griffier mw.mr. W. Goorden moest betalen, mijn ex vrouw 1.000 Euro, en ik las tot mijn stomme verbazing dat die zelfde griffier geschreven had dat "de mediation met instemming van partijen tot stand was gekomen". Wat ik toen nog niet wist was dat forensische mediation voorgesteld moet worden en dat de advocaten daar na overleg met hun cliënten netjes repliek en dupliek over in hebben moeten kunnen dienen. Mijn advocaatje hield de lippen stijf op elkaar.

Mr. Van Teeffelen rangeerde mijn wederhoor buiten de rechtszaal naar een mediator.
Die mediator bleek mij veel later na enig onderzoek een oud collega van hem te zijn toen ze samen in de jaren negentig van de vorige eeuw werkzaam waren voor de rechtbank in Den Haag- en zij was niet eens bij de Stichting Forensische Mediation (SFM) geregistreerd. In Brunssum op 10 km. afstand van huis en haard van mijn ex vrouw en kind houdt een wel SFM-geregistreerde forensich-mediator kantoor. Kennelijk géén vriendje van meester Van Teeffelen.

Aangezien mr. Beulen ook zijn betoog nog met valse bewijsstukken onderbouwde, kreeg ik op mijn verweer daar tegen de opmerking van mr. Van Teeffelen "als u vindt dat mr. Beulen hier staat te liegen, dan gaat u daar maar mee naar zijn deken". Waarmee hij voor de tweede keer mijn wederhoor naar een ander platform buiten de rechtszaal plaatste. Dit, in de wetenschap dat mr. Beulen daar eenvoudig kon ontsnappen met zijn verweer "dat als mijn cliënte mij niet goed informeert, waar ik overigens in het geheel geen aanleiding toe heb om dat te veronderstellen, dan kan ik daar niets aan doen". Dat vond zijn nieuwe deken de heer mr. E.H.M.H. Prickartz ook en werd daar later weer in gevolgd door zijn oude deken mr. E.P.C.M. Teeuwen die nu voorzitter van het hof van discipline in Den-Bosch was geworden.
Afgezien van het feit dat de togamafia elkaar toch altijd wel tot in het oneindige dekt, ga ik er zondermeer van uit dat ze dit in de koffiekamer wel even zo afgesproken hebben.

De "mediator" mw.mr. A.P.G. Leijnse-Kolk, niet SFM geregistreerd en op 250 km. van huis en haard van mijn ex vrouw als bijstandsmoedertje, toonde zich vanaf de 1e minuut volkomen partijdig. "Uw vrouw zal toch wel niet voor niets al die tijd in het vrouwenhuis hebben gezeten?" Dat ik naar voren bracht dat ze eerst 1,5 jaar door het Limburgse rondgezworven hadden en bij wederzijdse vrienden aldaar met haar kletsverhaal de deur uitgezet was en pas daarna domicilie had gekozen in het blijf-huis, deerde de oud rechter-mediator niet in het minst. Aan het onderliggende rapport van De Raad had zij geen boodschap zei ze, ik wil volkomen blanco deze mediation met jullie doen. Merkwaardig dat een oud kinderrechter zomaar een rapport van De Raad dat na 9 maanden onderzoek tot stand was gekomen naast zich neer kan leggen en het na 2x anderhalf uur aan haar bureau wel even beter denkt te weten.

Dat ik alle jaren zo goed voor vrouw en kind was geweest, dat ik na de laatste balkanoorlog mijn schoonouders daar mede onderhouden had en er zelfs een huis voor had gekocht met foto’s en alles daarbij die ik haar liet zien, plus het gegeven dat ik de oudere kinderen van mijn ex vrouw uit haar drie voorgaande huwelijke jarenlang had gesteund, dat ik ze om ze een goede start mee te geven evenlang als fictief werknemers op mijn beheer BV had opgevoerd en daar keurig netjes loonbelasting en premies voor had afgedragen. Niets kon haar van haar vooringenomen standpunt afhouden. Dat zal wel zwendel van u geweest zijn, foei om op zo’n manier te werken is iets dat mij zeer tegenstaat.
Toen ik op de volgende sessie de kopie loonslips daarvan overlegde en haar uitnodigde om daar het onwettelijke er in voor me op te merken en dat ze die anders deze gerust bij de belastingdienst en het UWV kon laten bekijken omdat ik daar even keurig netjes ook altijd de jaaropgaven van had gemaakt- en opgegeven, keek ze me aan of ik op haarbureau had gescheten.

Alle vier sessies zaten zij en mijn ex vrouw me daar aan tafel belachelijk te maken en me ronduit in het gezicht uit te lachen. Toch werden onder haar bezielende leiding nog wel een paar punten overeengekomen die mijn ex vrouw stuk voor stuk allemaal overtrad. Toen ik haar dat de laatste keer meldde, zei ze "ik ben er niet om daar controle over uit te oefenen" Wat zitten we hier dan te doen? En daarmee brak ik de mediation af.

Haar "mediation" bestond heel naïef uit bijdragen zoals "jullie moeten nu eens een keer het rugzakje van het verleden van je af leren zetten" enzo. Zeventiger jaren welzijnswerkers-gezever terwijl mijn ex vrouw niet helemaal onbegrijpelijk als een leeuw vocht voor het terugkrijgen van ook haar kind- en voor een alimentatiebedrag van 250.000 Euro over 12 jaar. Deze heb ik direct na de afgebroken mediation met mijn ex vrouw onderhands met 50.000 Euro afgekocht waar de mediator het helemaal niet mee eens was toen ik dat nog tijdens de mediation voorstelde.

Even later verscheen er een helemaal niet zo’n onaardig rapportje van haar aan het gerechtshof, ik niet wetende dat zij tegen de geheimhoudingsclausule in die er toen nog in de mediation-overeenkomst stond** haar opdrachtgever mr. Van Teeffelen achter onze rug om informeerde op een manier zoals hij dat graag wilde horen waarmee hij eindelijk iets in handen had om tegen het advies van De Raad en het Franse ISS in kon gaan.
** aangezien zij niet de enige bleek te zijn die stelselmatig de geheimhoudingclausule overtrad, heeft de wetgever die er dan maar drie jaar later uitgehaald.

Daarna kregen wij via onze advocaten haar declaratie ter goedkeuring voorgelegd, ik betaalde in totaal 5.000 Euro en mijn ex vrouw nooit iets. Dat werd later door mééster rechtsgeleerde Van Teefffelen in een "voorlopige tussenbeschikking" dan maar uit de Staatskas gehaald en die is na vier jaar stilaan definitief geworden. Ze zorgen goed voor elkaar die rechters en hun oud collega’s die er voor hun pensioen als mediator nog wat bij schnabbelen.

Er kwam een bevel van mr. Van Teeffelen dat hij op een bepaalde dag het kind zelf wilde horen en dat viel net in de herfstvakantie van mijn zoontje zodat dat allemaal op die manier makkelijk kon gebeuren, ik bracht hem naar zijn moeder en die bracht hem dus naar Den-Bosch. Bij zo’n onderhoud hoort een griffier aanwezig te zijn die er een verslag van maakt. Er was niemand bij aanwezig, dus is er ook geen verslag van, dus niemand weet welke vragen hij het kind gesteld heeft, hoe hij ze gesteld heeft en wat mijn kind daarop geantwoord heeft en op basis van "de alarmerende berichten" die hij (achter mijn rug om) van de mediator had ontvangen plaatste hij het kind eveneens achter mijn rug om bij zijn moeder als noodmaatregel in een voorlopige tussenbeschikking terug. Dit werd gelijk mijn advocate meegedeeld, maar die "vergat" het mij te vertellen zodat ik een week later voor joker voor de deur stond om het kind weer op te halen.

Maar, mijn advocate schreef de griffie wel een paar maal aan of wij een afschrift van dat gesprek ontvangen mochten en werd door de rechtsgeleerde griffier mw.mr. W. Goorden daar drie maanden lang mee aan het lijntje gehouden, tot we een week voor de volgende zitting bericht kregen dat het wel op de zitting "besproken" zou worden.

Van mr. Kaya had ik afscheid genomen omdat hij verder geen enkele inzet toonde en hij was op recommandatie opgevold door mw.mr. S.M. van Haasteren. Over deze twee advocaten van mij merk ik op dat de eerste alles vanaf de ingestelde hogere beroepen volledig langs zich heen liet gaan, over de tweede dat die uitsluitend keurig netjes de procedures volgde en dat ze allebei in de rechtszaal zo mak als een lammetje waren. Alsof ze onder het gezag van die rechter werkten. Zou het iets te maken hebben met hun carrièrekansen in het "apparaat"? Konden of wilden ze daarom geen weerwoord hebben tegen een hoog geplaatste rechter die mij urenlang zeer persoonlijk en grievend benaderde?

Er volgde nog een zitting in Den-Bosch om die voorlopige beschikking definitief vast te leggen- en in die zelfde zitting werd mijn het hoger beroep dat ik ingesteld had tegen die torenhoge alimentatie behandeld.
Deze keer had hij niemand van De Raad uitgenodigd, maar riep vlak voor de aanvang "waar blijven die mensen van De Raad nu toch"? Nouja, we kunnen alvast wel beginnen. Hij had een gewapende veiligheidsbeambte van het gerechtshof achter in de zaal neergezet (blond, stevig postuur, ongeveer 1.65 lang, toen in 2006 plmn. 35 jaar oud) (is dat normaal?) en er waren die dag twee vrouwelijke griffiers van het gerechtshof Amsterdam aanwezig die hier een dagje stage liepen. Die werden netjes voorgesteld en hun aanwezigheid verklaard met; dan kunnen ze daar eens zien hoe wij hier de zaken aanpakken met een dikke grijns op het gezicht van meester Van Teeffelen.
Eerst werd het hoger beroep van mij tegen die torenhoge alimentatie behandeld. ( De afkoop van de alimenatieclaim vond iets later plaats) Daarvoor had ik keurig netjes alle gevraagde gegevens zoals mijn belastingopgaven over de laatste drie jaar en de jaarrekeningen van mijn BV’s overlegd. Ach, accountantsverklaringen en jaarrekeningen? We kennen dat soort oplichtertjes als u wel, we kennen dat toch van (de PIEP- winkelketen? Deze werd met naam en toenaam tijdens de zitting genoemd, maar ik heb er geen behoefte aan om hun oude wonden langs deze weg nog eens een keer open te rijten). Met stemverheffing: U bent geen haar beter heb ik begrepen. Samen met zijn kompaan mr. Beulen gingen ze zo nog een uur door. Mijn advocate werd afgewimpeld, ik was in kostuum, gestropdast en op mijn Van Bommel gaatjesschoenen keurig netjes aanwezig en begreep dat hij mij tot het uiterste trachtte te tergen om dan triomfantelijk uit te kunnen roepen "zie je wel dat we hier een volkomen onbeheerst persoon voor ons hebben staan?" ik liet me echter niet provoceren en bleef me al die tijd netjes en zorgvuldig uitdrukken op een manier zoals men dat voor een rechter in goede omgangsvormen behoort te doen. Daarna heb ik nog twee jaar lang anti hoge bloeddrukpillen moeten slikken.

In de pauze vroeg ik mijn advocate mw.mr. Van Haasteren of we die rechter niet konden wraken omdat hij mij toch wel erg langdurig zeer persoonlijk en grievend benaderde, maar nee, daar wilde zij niet aan meewerken omdat dat om die reden niet mogelijk zou zijn.

Na de pauze kwam de nieuwe toewijzing van de hoofdverblijfplaats van ons kind aan de orde. Weer werd ik urenlang gesard en geprovoceerd waarin mr. Beulen en mr. Van Teeffelen een één-tweetje speelden. Nogmaals had hij uitgeroepen "waar blijven die mensen van De Raad nu toch? Nou, ik zal ze er later flink over kapittelen hoor!" Een paar weken later kreeg ik van De Raad een schriftelijke bevestiging dat ze niet eens uitgenodigd waren. Een liegende rechter ook nog. Het onderliggende rapport van De Raad, het ISS-rapport, de verklaringen van de burgemeester van ons dorp, tevens onze buurman die het kind hier anderhalf jaar op heeft zien bloeien, van zijn schoolhoofd en zijn uitstekende schoolrapporten, alles werd simpelweg aan de kant geschoven met; "zeker vriendjes van u?" En, als uw kind zo goed kan leren zoals u dat doet voorkomen, dan zal hij zich in Nederland ook wel zo ontwikkelen. Helaas blijkt dat weer niet het geval te zijn. Twee-en en drie-en op zijn laatste schoolrapport om over zijn thuissituatie maar niet te spreken.

De beschikking werd definitief- en hij haalde de volgende kunststukjes uit om het zo goed in de wet vastliggende omgangsrecht voor mij voor onbepaalde tijd te blokkeren door een "deskundigen-onderzoek" te gelasten bij weer een goede kennis van hem, mw.drs. L.C.M. Franck-Schaekens in Breda, zogenaamd om te laten onderzoeken of er nog wel een basis voor een omgangsregeling voor mij met het kind zou bestaan. En, door het in de beschikking zo te stellen dat die pas met haar onderzoek zou moeten gaan aanvangen als het voorschotbedrag ad 1.500 Euro per persoon bij de griffie van het hof bijgeschreven zou zijn in de wetenschap dat mijn ex vrouw zoals bij die 1e mediator, toch nooit iets betalen zou. Dikke grijns in mijn richting.

Dit kunstje had ik gelijk door en betaalde prompt het hele bedrag op voorschot zodat deze wel met haar "onderzoek" moest aanvangen. Er was ook beschikt dat ze er vier maanden over mocht doen, het werden er elf en pas nadat zij daar door het nieuw benoemde hof toe werd aangemaand. Mijn advocate verantwoordde de griffier mw. mr. W. Goorden mijn dubbele betaling en verzocht haar mij de helft daarvan terug te storten zodra de betaling van mijn ex vrouw binnengekomen zou zijn. Daar heeft ze later nog een paar keer om verzocht, we hebben daar nooit enige reactie op mogen ontvangen.

Door de opdracht bij deze mediator-forensisch-deskundige in Breda te plaatsen, die deze keer wel een bij de SFM geregistreerde deskundige was, had hij er weer geen boodschap aan dat mijn ex vrouw als bijstandsmoeder daarmee weer op hoge reiskosten werd geplaatst en dat mijn kind daar iedere keer weer een dag van school voor moest verzuimen.

Mevrouw drs. Franck-Schaekens heb ik puur vaktechnisch helemaal niet als een slechte psychologe ervaren hoor, ze had na 2x anderhalf uur echt wel inde gaten hoe de vork in de steel zat. Ze kon mijn ex vrouw, ons kind en mij heus wel aardig plaatsen. Ze organiseerde een paar gesprekjes en deed helemaal niets meer nadat mijn ex vrouw met ons kind een paar maal niet waren komen opdagen. In haar rapportje vinden we daar niets van terug, maar loog ze onomwonden om haar tijdsoverschrijding te verantwoorden bij het NIP met; dat ze tijd nodig had gehad om het effect van de moeizaam op gang gekomen omgangsregeling te bestuderen. Ze had daarvoor toentertijd geen uitstel aangevraagd en toen de vier maanden gepasseerd waren werd ze er ook niet door haar opdrachtgever voor aangespoord. Gaat prima zo moet meester Van Teeffelen gedacht hebben, of ergo, haar dat zo hebben opgedragen in de koffiekamer?

Hoe moest ik nu verder? Op basis van het in de lucht hangende rapport van mw.drs. Franck-Schaekens zou namelijk ooit nog eens de omgangsregeling vastgelegd moeten worden en in cassatie gaan zou onmogelijk zijn nadat mijn advocate daarvoor een "onderzoek" had in laten stellen ad 4.000 Euro op mijn kosten bij een extern in cassaties gespecialiseerd bureau.

Tegen die 1e mediator mw.mr. A.P.G. Leijnse-Kolk beklaagde ik me direct al nog tijdens de lopende sessies bij haar brancheorganisatie het NMI. Die greep niet in, maar stuurde me voor 2,5 jaar lang hun "evenwichtige en zorgvuldige klachtenprocedure in" In het gebouw van De Hoge Raad te Den Haag zagen we elkaar jaren later weer. De hoog rechtsgeleerde heer mr. M.W. Guensberg vroeg me "heeft u, toen u mediation voorgesteld heeft gekregen contact opgenomen met uw advocaat?" ik, de mediation werd ons opgelegd mijnheer, maar wat heeft uw vraag te maken met de kwaliteit en functioneren van mevrouw Leijnse-Kolk waar mijn klachten over gaan? En, als ik goede advocaten had gehad, die mij ondanks mijn betalingen over 8 jaar me zo’n 50.000 Euro gekost hebben, had ik hier niet gestaan en mocht toen mijn betoog houden waarin ik de feiten op een rijtje zette. Men had alle bewijsstukken van mij al eerder zwart-op-wit ontvangen. Daarna volgde een volkomen gelogen versie van het verhaal van hun collega oud rechter mw. mr. Leijnse-Kolk en 9 weken later ontving ik bericht dat mijn klachten procedureel gegrond, maar inhoudelijk ongegrond waren. Ja, daar moet je toch jaren voor doorgeleerd hebben meesters P. Neeleman, M.W. Guensberg en A.G.J. van Wassenaar Catwijck van het college van beroep van het NMI.

"Over de uitspraak van het college kan niet worden gecorrespondeerd:" Oh nee? Dan leest heel Nederland mee.

Vervolgens beklaagde ik me bij de president van het Gerechtshof in Den-Bosch over het gedrag en handelwijze van mr. Van Teeffelen en die antwoordde me correct dat ik wel een wrakingprocedure tegen hem in kon zetten.

Kort gezegd had mw.mr. Leijnse-Kolk ABC geschreven in haar verweer aan de tuchtcommissie van het NMI. Aangezien ik al eerder op het advies van mr. Van Teeffelen nog een keer mijn beklag bij zijn deken had gedaan waar meester Beulen even kortweg XYZ had geschreven in zijn verweer. Meester Van Teeffelen schreef in zijn verweer aan de wrakingkamer PQR waarmee ik bewijzen kon dat ze allemaal logen dat ze zwart zagen en ik vroeg de wrakingkamer of ze de bij de laatste zitting aanwezige getuigen ook wilde gaan horen. Er werd een datum geprikt, maar één dag van te voren kreeg ik een mailtje dat zij mijn verzoek van die getuigen in beraad hadden genomen, me daar later over zouden informeren en dat de geplande zitting nu even niet door kon gaan. We gingen schriftelijk verder waarop meester Van Teefelen met zijn team aftrad daar zijn gedrag, handelwijze- en leugens onomstotelijk bewezen konden worden. Later werd ik door de president nog een keer uitgenodigd om zowel mondeling als schriftelijk mijn verhaal te doen, er lag een schriftelijke verklaring van mijn advocate over het gebeurde in de rechtszaal op tafel, die getuigen konden ze ineens niet meer vinden en na 2 jaar bleek mijn wraking dan toch ongegrond te zijn geweest. Alleen de toenmalige griffier mr. W. Goorden was gehoord en die pleegde ronduit meineed. Over die persoon zo nog meer. Mijn eveneens toenmalige advocate mw.mr. S.M. van Haasteren had dus wel nog een en ander schriftelijk verklaard, maar kwam op de uitnodiging voor de hoorzitting niet opdagen Formeel gelijk heb ik niet gekregen, wel dat hij met zijn team af was getreden, maar kort daarna las ik op de site van De Ned. Orde van Advocaten dat mr. Van Teefelen ineens geen vice president van het hof Den-Bosch meer was en dat mr.drs.P.T. Gründemann hem daarin had opgevolgd. Het heeft hem dus wel zijn positie gekost.

De wrakingkamer; "over de uitspraak kan niet worden gecorrespondeerd" Oh nee?

Het duurde weer een paar maanden tot er een nieuw hof benoemd was en het eerste dat die deden was wel mw.drs. Franck-Schaeken tot spoed aan te manen waarop zij in april 2008 met een ongewijzigd conceptrapportje op de proppen kwam van nov. 2007 waar niet het commentaar van mijn ex vrouw en mij daarop verwerkt was en waar nog veel stomme fouten in stonden ook. Onder andere zou het kind volgens de geboortedatum daarin hij nog aan de zuigfles liggen.

We togen voor de laatste keer naar Den-Bosch en onder voorzitterschap van de zelfde nieuwe vice president mr. Gründemann werd de omgangsregeling vastgelegd. Terugdraaien van de merkwaardige beslissing van zijn voorganger kon nu eenmaal procedureel niet, de procedure staat centraal- het kind kan doodvallen, daarvoor moet u maar weer teruggaan naar de gewone Rechtbank in Maastricht en in de beschikking die volgde stond ook dat mijn ex vrouw me dan maar die 1.500 Euro terug moest betalen. Fijn, moet ik die nu via de deurwaarder gaan incasseren? Al die mediations en dergelijke waren er toch ook voor om de verhouding tussen ons ouders te verbeteren in het belang van het kind? Hiermee is nogmaals bewezen dat dat hele mediationgedoe puur flauwekul geweest is. Dat er een ander doel mee bereikt moest worden. Ziet u het voor u, dat ik met die beschikking in de hand de deurwaarder inzet in het bijstandsgezin waar ik tegelijkertijd op vrijwillige basis alimentatie voor mijn zoon betaal omdat ze anders niet rond kunnen komen? Want, hoe geslepen mr. Beulen en mr. Van Teeffelen ook mogen zijn, een alimentatiebetaling voor mijn zoon waren ze nou net even vergeten vast te leggen toen ze hem weer teruggeplaatst hadden.

Er was namelijk het volgende nog aan voorafgegaan:

Drie weken eerder kregen we de einddeclaratie van de forensisch-deskundige mw.drs. L.C.M. Franck-Schaekens te betalen. Deze was niet volgens de regels eerst aan ons ter goedkeuring voorgelegd maar was gewoon opgelegd en op 3.212 Euro gesteld en of ik maar binnen 14 dagen de helft daarvan naar de griffie van het gerechtshof wilde overmaken??? Daarop schreef ik zowel de president van het hof, alswel de rechtsgeleerde griffier mw. mr. W. Goorden zelf aan- met een kopie van mijn dagafschriftje- en de kopieën van de brieven die mijn advocaat haar daar over geschreven had, dat ik op 212 Euro na het hele bedrag voorgeschoten had. Daarop werd mijn advocaat om de 14 dagen door de griffie gebeld dat ik dan nu toch echt wel die laatste 106 Euro moest gaan betalen anders zouden ze de deurwaarder wel eens in gaan zetten. Ziet u het voor u in Frankrijk, de vertaalkosten, de deurwaarder etc etc? Van de president van het hof kreeg ik bericht terug dat hij ook in deze niets kon doen, maar dat mijn opmerkingen wel hadden bijgedragen tot het verbeteren van de dienst. Kort daarop werkte mw.mr. W. Goorden daar niet meer en hoe het met die 106 Euro afgelopen is weet ik niet, maar ik heb er nooit meer iets over gehoord.

Van het advocatenkantoor van mw.mr. S.M. van Haasteren kreeg ik een brief dat zij de advocatuur verlaten had en dat zij opgevolgd werd door mr. J. Schoneveld. Later vernam ik uit de correspondentie van het gerechtshof Den-Bosch met haar in verband met de oproep aan haar om op de hoorzitting van de wrakingprocedure te verschijnen, dat ze helemaal haar bul niet teruggeven had, maar dat ze bij een ander advocatenkantoor in dienst was getreden. Ik knijp er tussen uit, hier heb je mijn einddeclaratie.

Na de laatste zitting togen we op advies van mr. Gründemann weer naar de gewone rechtbank in Maastricht.
Deze keer werd ik wel netjes op tijd opgeroepen.
Even netjes waren de advocaten en wij aanwezig.
Er was deze keer wel weer iemand van De Raad uitgenodigd.
Er werd netjes hoor- en wederhoor toegepast en we hebben er lange tijd niets meer over gehoord.
Een maand na de bekende termijn mailde ik mijn nieuwe advocaat mr. Schonenveld waar die beschikking bleef, die mailde mij terug dat hij eens bij de rechtbank zou gaan informeren, ik mailde hem nogmaals na een maand, maar kreeg op een ontvangstbevestiging na van hem geen reactie meer terug. Toen ik hem na een half jaar weer een paar keer gemaild had kreeg ik eindelijk die beschikking die negatief voor me uitviel- en plotseling ook zijn eindnota.

Normaal kreeg ik altijd direct na iedere handeling of gebeurtenis een factuur die ik altijd netjes betaalde, maar na die laatste zitting in Maastricht viel er ook op dat gebied een diepe stilte van een half jaar.
Natuurlijk is het nog maar de vraag of het nog wel in het belang van het kind is om nog een keer heen- en weer gestuurd te worden, op langere termijn vast wel, daar ben ik van overtuigd omdat hij in Nederland weer in de zelfde trieste situatie teruggevallen is als voordat hij bij mij werd geplaatst, dus daarom had ik niets meer of minder om een onderzoek van De Raad gevraagd om daar vast te laten stellen wat wijsheid is. Afgewezen dus. Is er een telefoontje van de rechtbank Maastricht naar mijn advocaat gegaan, van hou jij die Dulfer eens een beetje in toom? Wie zal het zeggen, maar hoe dan ook, op deze manier is mij de mogelijkheid afgesloten om daar weer tegen in hoger beroep te gaan en wel precies nadat ik kans had gezien om me juist verzekerd te weten dat dat hof niet meer werd voorgezeten door diegene die mij al die kunststukjes had geleverd.

De rechtbank Maastricht; "over de gang van zaken kan niet worden gecorrespondeerd". Uw uitspraak heb ik na drie maanden nog niet. Wij hebben het op die datum uw advocaat ter hand gesteld, punt. Flink de ziekte er in te hebben over de gehele gang van zaken diende ik ook mijn beklag in bij het Ned. Mediation Instuituut (NMI) over die laatste forensische deskundige die daar lid van is, omdat ze zich puur voor haar eigen kleine economische belang voor het karretje van haar opdrachtgever had laten spannen door mij geruime tijd van mijn kind af te houden, dat er van haar rapport puur op feiten niets deugde en dat ze er 7 maanden langer over had gedaan dan de opdracht was. Daar gaan wij niet over hoor vernam ik na een paar weken, ga er maar mee naar de Stichting Forensische Mediation (SFM) Die antwoordde me 2 jaar geleden dat zij daar ook niet over gaan omdat het "onder de rechter valt", ga er maar mee naar het Ned. Instituut van Psychologen (NIP). Die vonden mijn klachten in eerste instantie ongegrond, ik had ook niets anders verwacht, maar ging daarop in hoger beroep en jawel, het eerste deel van de klacht werd ongegrond verklaard, maar ze had als kinderpsychologe wel het belang van het kind voorop gesteld moeten hebben, alsmede op de getoonde onzorgvuldigheid van haar werk- en omdat ze de gestelde termijn ruimschoots overtreden had werden die klachten wel gegrond verklaard en kreeg ze zover mij bekend haar 2e "maatregel van waarschuwing" what ever that may be overigens. Volgens de regels mag ik nu een civiele procedure tegen haar gaan opstarten om mijn- en vooral mijn kinds materiële en immateriële schades vergoed te zien krijgen. Kom ik weer in het zelfde netwerk terecht. Ja, je hebt je rechtspositie, maar waag het niet om ons daar mee lastig te vallen!

Het NIP, de SFM, het NMI en haar opdrachtgevend orgaan het gerechtshof in Den-Bosch schreef ik met een kopie van die uitspraak aan, wat nu? Wat heeft mijn kind na zoveel jaar aan dat "gegrond" verklaren, wat heb ik daar aan- en wat heeft de maatschappij daaraan?
Wat doen jullie nu verder met dat mens, mag die gewoon zo ongestoord doorgaan? En, wat is nu de meerwaarde van de forensisch-deskundige ten opzichte van de deskundigen van De Raad? (die bovendien gratis zijn en zich wel aan de vastgestelde regels en termijnen houden) En SFM, zouden jullie ook niet eens een tuchtrechtregeling in gaan stellen?

Het NMI en het NIP hullen zich acht weken na dato nog in diepe stilte.
De president van het gerechtshof Den-Bosch antwoordde mij dat hij van mijn bericht kennis had genomen. Nou, dan kan ze het verder wel schudden weet ik uit ervaring als de pres. van het hof zoiets schrijft.

De SFM schreef me terug dat ze overwegen om toch ook maar een eigen tuchtrechtregeling op te gaan zetten, dat ze met de betrokkene een gesprek aangaan- en dat de meerwaarde van de forensisch-deskundige ten opzichte van de deskundigen van De Raad is dat de forensisch-deskundige ook "hulp" verleent. Goed dat dat laatste verklaard werd want het was mij in de verste verte niet opgevallen. Doch kort geleden zag ik echter dat ze niet meer op de site van de SFM geregistreerden voorkomt.

In 2004 gaf de toenmalige minister van justitie mediation een wettelijke basis om De Rechtspraak van de toenemende werkdruk te ontlasten en draaide daar ook een subsidiekraan voor open. Het CBS meldt echter dat er tot 2009 nog eens een toename van 13,4% in het aantal burgerlijke rechtszaken plaats heeft gevonden en in het zelfde tijdvak steeg het aantal advocaten ook nog eens met 23%.

Eerst nog even iets over die subsidiepot. Toentertijd wist ik daar niets van, een redacteur van een opinieweekblad deelde mij dat mede. Als ik goed geïnformeerd ben zouden de eerste twee mediation-uren ad 250 Euro per uur worden gesubsidieerd. Onze hoog rechtsgeleerde mediator die mijn correcte loonslips van de oudere kinderen van mijn ex vrouw met; dat zal wel zwendel geweest zijn had beoordeeld, en de even hoog geleerde forensische deskundige hadden ons daar niets over gezegd zodat het vermoeden bestaat dat ze dubbel gefactureerd hebben, aldus die zelfde redacteur. Ze weten net als hun opdrachtgever er goed de weg in, dat in ieder geval. Dus dan zou het kunnen zijn, dat ik het volle pond betaald heb, het deel dat voor mijn ex vrouw beschikt was betalen wij met zijn allen, plus nog eens de 2x 2x 250 Euro die ze dubbel geïncasseerd kunnen hebben?

Wij kennen de scheiding tussen de wereldlijke, kerkelijke- en rechtelijke macht.

In die laatste macht hebben Moeder De Rechtspraak en Vader De Advocatuur samen een kind gebaard dat mediation en/of forensisch-deskundigen-onderzoek heet waar geen minister van justitie enige grip op, gezag over, of inzicht in heeft, laat staan controle daarop door de Tweede Kamer. In deze business wordt de aanname, kwaliteitscontrole en het tuchtrecht helemaal overgelaten aan al die aparte stichtingen die deze industrie voor zichzelf opgezet hebben- met de voorsprong in kennis en macht die ze op de rechtzoekende burger hebben. Het heeft de werkdruk van De Rechtspraak niet verminderd, in tegendeel, maar wel dat er erg veel meer mensen er nu dagelijks een mooi belegde boterham aan hebben, plus dat de kosten van de cliënt daarmee aanmerkelijk toegenomen zijn. Kan- of wil de cliënt daar niet voor opdraaien, dan nemen ze gewoon een greep uit de Staatskas die voor hun net zo gemakkelijk toegankelijk is.

Diegenen die uit afstandelijke, doch zuiver theoretische motieven het nieuwe "ding" dat mediation heet er tussen hebben geplaatst, hadden duidelijk geen kijk op de harde praktijk. Of, was dat juist het beleid zodat de togamafia er nog een inkomstenbron bij kreeg? Je moet wel iets heel ergs gedaan hebben om van een strafrechter een boete opgelegd te krijgen van 8.000 Euro die deze twee mediator malloten mij hebben gekost, nog afgezien van mijn reis- en verblijfskosten- en niet in de laatste plaats dat deel dat mr. Van Teeffelen nog op de belastingbetaler afgewenteld heeft toen mijn ex vrouw niet het haar opgelegde deel wilde betalen. Na vier jaar beste lezer-belastingbetaler, ligt er nog steeds een "Gerechtelijke- voorlopige tussenbeschikking" waarmee de 1e mediator schadeloos werd gesteld. Hoe zou het daar nu mee staan? Hoe lang is voorlopig? Afgeboekt? Weggemoffeld? Nog een kunsstukje van de griffier mw.mr. W. Goorden? Hoe vaak vindt zoiets in Nederland plaats? Is dit de minister van financiën bekend?

Net zoals bij de Nederlandse Orde van Advocaten waar niet een eerlijke en betrouwbare benadering van de belangen van de cliënt vooropstaat, maar dat hoe dan ook onder alle omstandigheden de leden daarvan uit de wind gehouden moeten worden is met de inzet van een mediatior en/of een forensich-deskundige er in de praktijk helemaal geen rechtspositie meer voor de burger.

Waar het de orde van advocaten betreft schijnt de huidige minister van justitie dit standpunt te delen, daar we op de site van De Volkskrant kort geleden konden lezen dat hij overweegt over de advocatuur een "toezichthouder" aan te gaan stellen. Dat zal hij ook over de mediation-industrie moeten gaan doen en dan wel een echte onafhankelijke toezichthouder en niet een van nog meer rechtsgeleerden.

Punt voor punt:

Dit alles heb ik daarom het Europese Hof voor de Rechten van de Mens voorgelegd. Daar liggen nog 115.000 zaken op afhandeling te wachten dus rest mij weinig anders dan de gang van zaken ook publiekelijk aan de kaak te stellen. Alle personen en instellingen hier genoemd heb ik dit voornemen altijd ruim van te voren meegedeeld, daar heeft nooit iemand op gereageerd.

Ik ben er van overtuigd dat het tot dusver meester Van Teeffelen zijn positie, meester Goorden haar baan, de deskundige drs.Franck-Schaekens het haar kop heeft gekost en dat mw.mr. Leijnse-Kolk hierop haar praktijk neergelegd heeft en zich in haar villa aan de Dordogne heeft teruggetrokken voort is gekomen doordat ik naast alle wettelijke klachtenprocedures door te lopen ook mijn verhaal zoals dat toen in die fases van de loop daarvan bekend maakte op de sites van mediation-last, courtwatch en zwarte-lijst mediators. Dit is dus het hele verhaal, maar het is nog niet af. Er zijn wat koppen gerold, het NMI is drastisch gereorganiseerd, er zal misschien een toezichthouder over de advocatuur komen, al denk ik niet dat mijn bijdrage daartoe erg veel invloed heeft gehad, er zijn er die zich daarvoor veel langer en beter ingespannen hebben, er komt mogelijk ook een klachtenprocedure tegen de forensisch-deskundige, maar het "systeem" lijkt voorlopig nog volkomen onaangetast.

* is een gefingeerde naam waar ik de naam van de betreffende rechtsgeleerde niet uit mijn hoofd weet en omdat de stukken waar ik dat op had kunnen naslaan in Straatsburg liggen.

Koos Dulfer. St.Pierre à Champ, 27 maart 2010.


Uitspraak van de deken - geplaatst op 25/10/2010

In dit document (pdf) kunt u lezen hoe de deken van het arrondissement Den Haag van de Ned. Orde van Advocaten de advocaat- en het hele systeem waar hij deel van uit is gaan maken de hand boven het hoofd houdt.

Als ontsnapping voegde hij de volgende punten in:

Bij punt 7 leest u dat er naast emailverkeer ook telefonisch overleg geweest is tussen mij en mijn advocaat. Dat is beslist niet waar, in het aangetekende hoger beroep bij het Hof van Discipline ga ik dat met mijn telefoonrekeningspecificaties bewijzen en nodig ik het Hof uit om dat dan omgekeerd op de zelfde manier te laten bewijzen door de advocaat.

Bij punt 10 leest u dat na de formele procedure van, klacht- verweer- repliek- en dupliek waarna men geen nieuwe stukken meer in kan dienen, mijn advocaat ineens uit de hemel bewijsstukken opvoert dat hij wel- en tijdig mij die laatste beschikking toegezonden zou hebben. Ook dit is beslist gelogen en procedureel onjuist. Voor het zelfde Hof breng ik in dat over heel het lopende proces er steeds een leesbevestiging gevraagd- en gegeven is van al het emailverkeer dat er tussen ons plaats gevonden heeft en dat zowel de advocaat als ik er juist van dit belangerijkste bericht er geen kunnen tonen.


Uitspraak van de deken weerlegd - geplaatst op 02/03/2011

In dit document (pdf) kunt u lezen hoe de uitspraak van de deken weerlegd wordt.

Koos Dulfer volhardt er overigens in dat er ook in deze procedure geen snipper bewijs geleverd is dat die beschikking ooit op welke manier dan ook eerder verzonden en ontvangen geweest zou zijn.


Kijkt u ook eens op: Mr Beulen slaat weer toe!